Takvimdeki en uzun gün bugün. Şafak sökerken, Ay göçerken hiç olmadığı kadar erken, güneş Ay’a bakarak seslenir maviliklerden;

–          Ey Ay, oyalanmadan kaybol. Işığım karşısında acizsin. Yokluğumda sema da yer buldun  diye dengim sanma kendini. Bilmez misin ki  ışığın bana muhtaç. Yoksam eğer sende yoksunsun aydınlıktan. Vakit tan olunca, sen ve fırsatçı yıldızlar  çekilir benim sahnemden. Unutma, benim, pervanesi olduğun dünyanın yegane ışığı.

Ateşinin hiç sönmeyeceğini, hükmünün hiç bitmeyeceğini sanır ya Güneş. Etrafında dönen gezegenlere aldanır. İnsanda ona inanır, aldanır sarı ışığın parıltısına. Yol bulamam sanır zifiri karanlıkta. Yanıp kavrulur yaz ayında,  üşümekten  korkar kış ayazında. Oysa en koyu gece bile söndüremezken görmek isteyenin ferini, ağarmış günde ışığın kuvveti kör eder cümle açık gözleri. Zemheri kış üşütse de narin bedenleri, huzur fısıldayan sözler ısıtır kırılgan gönülleri.

Güneş, her şeye rağmen uzakta yalnız hükümran  tahtında. Kibirle seyreder Merkür’den Pluton’a dönüp duran gezegenleri. Kimi insan vardır ya dünyanın merkezinde görür zatını.  Güneş’de evrenin merkezinde görür kendini.

İşte o kibir, bencillik ve sahte aydınlıktır beni güneşten soğutan. Yakıcı sıcaklığı eritemez ona karşı yüreğimdeki soğukluğu. Bundandır kışa meyledişim. Bundandır uzun geceleri, uzun gündüzlere tercih edişim.

Oysa  ki Güneşe küssem ne, yahut da Ay’a sevdalansam. Hayat yeryüzünde akıyor. Gece de gündüz de an gelip dengesini buluyor. Ne var ki zamanın adaleti iki bahar da birer günden uzun sürmüyor. Günde bitiyor gecede. Birinin peşi sıra öteki geliyor. Yaz ile kışın arasına giren bahar gibi gece ile gündüzün arasına giren olmuyor. Kendine seyyah bilene zaman dört mevsim, iki vakit yol geçiyor. Yola çıkanın yolunu bir mum aydınlatıyor, bir çıra ısıtıyor. Mum ile çıraya kani olana Güneş israf geliyor. Yol almaya gönlü olmayana, gece de gündüz de, sıcak da soğuk da hep bir bahane  oluyor.

Mazereti yok gevezeliğimin. Toplamak gerek sözü. Netice bugün güneşin günü. Ben mi bilemedim kıymetini, güneş mi bilemedi ki benimkini meçhul.

Kutlu olsun güneşin meftunlarına bu pazar günü..