Uzaklarda Güneş

Şiir, pürüzsüz, yumuşak bir el gibi ruhunu okşar insanın. Müziğin esintisiyle açmışken hayallerimin yelkenlerini hiç tanımadığım bir şairin dizelerine rastladım. İlk kez  Türkçe dışındaki bir şiir beni bu kadar etkiledi. Önce sadece paylaşmak istedim, sonra haddimi aşıp Türkçe’ye çevirmeye çalıştım. Şair Arthur Gorges ve Tanrı affetsin beni. Naçizane tavsiyemdir, mısraları okurken Eventia Reboutsika ‘ın “We will meet again” i çalsın fonda.

KENDİSİSİN GÜNEŞİN

Kendisisin güneşin, ve ben buzlarımı eritiyorum,

Kendisiyim ketenin  ve sen nazikçe yakıyorsun,

Kendisisin labirentin, ben içinde kayboluyorum

Ben senin horgördüğünüm, yine de sen benim kalbimin arzusundasın.

Senin aşk limanın, benim hayallerimin yelken açtığı

Umudum, senin adil ellerinin rehber olması gemime,

Senin lütfun rüzgar, götürmeli beni yönüme,

Sen kaşlarını çattığında dalgalanan med cezir, benim inandığım Tufan,

Sen baharsın ve ben bir arı, çabalayan,

Düşüncelerimde dinleniyorsun, senin düşüncelerinde olmasam da,

Sen nehirsin ve ben susamış bir karaca,

Ruhuma azap versen de benim cennetim sensin.

Arthur Gorges

YOURSELF THE SUN

Yourself the sun, and I the melting frost,
Myself the flax and you the kindly fire,
Yourself the maze wherein my self is lost,
I your disdain, yet you my heart’s desire,
Your love the port whereto my fancies sail,
My hope the ship whose helm your fair hand guides,
Your grace the wind that must my course avail
My faith the flood, your frowns the ebbing tides,
Yourself the spring and I the toiling bee.
My thoughts in you, though yours elsewhere, do rest.
You are the brook and I the deer embossed
My heaven is you, yet you torment my ghost.

Arhur Gorges