Yaklaşık bir aydır Nabi Yağcı’nı “’…gibi’ olmak en kötüsü” başlıklı yazısı çalışma masamda duruyor. Ustadın giriş paragrafı ile başlayalım;
“En kötüsü ama ‘…gibi’olmak en kötüsü bile olmamaktır. Kötü gibi ama kötüde değil, iyi gibi ama iyi de değil, güzel gibi ama güzel de değil….demokrasi gibi ama demokrasi de değil. Gibi yapmak bünye benzerliğiniz olmadığı halde bir şeyi taklit etmektir. Benzeme çabaları üstünüzden dökülür. Başkasının elbisesinin ya kolu kısa gelir ya paçası, eteği uzun. Sırıtır.”
yazimasam 