Mevsim kış, vakit akşam, hava kapalı, deniz dalgalı. Gök gürlemiş bir vakit, dökmüş içini ıslatmış caddeleri. Geçmemiş rüzgarın öfkesi, sert esiyor, sallıyor ağaçları, köpürtüyor boğazın girdaplı akıntısını. Hızlı adımlar ulaştırıyor ikisini yan yana iskelenin yüzyıllık binasına. Titrerken soğuktan, başkalarının nefesiyle ısınan bir çatı altı onlar için burası. Herkesi tek tek süzüyor kadın, tanıdık bir yüz…Read more Kork(m)uyorum…
HAYALLER, ANILAR, DUYGULAR
Öyküler, denemeler belki şiirler…
BUDALA
Sabah saat 5:30’da kapının çalmasına uyandım. Gözlerimi ovuşturarak açtım kapıyı. Karşımda ağlamaktan gözleri kızarmış, omuzları çökmüş halde gördüm onu. İçeri girdi, koltuğa oturdu. Bir bardak su verdim ona. Sonra da bir kahve yaptım hemen. Elleri titreyerek içti suyu. Gitti diyebiliyordu sadece. Titreyen dudaklarından dökülen tek kelime oydu. Gitti. Kime diye soramadım. Biliyordum çünkü böyle olacağını.…Read more BUDALA
Sihirli Aynalar
Fuara giden otobüste ayrı koltuklara oturdu kız ile oğlan. Birbirlerinin yüzüne bile bakmadan ayrıldılar kasabadan. Epey bir vakitte ayrı ayrı dolaştılar fuar alanında. Sonra sözleşmedikleri halde bir çadırın önünde rastlaştılar. Kocaman bir tabelada “SİHİRLİ AYNALAR” yazmaktaydı. Erkek söze girdi hemen; - Eğer içeri girersek güzelliğinden çatlayabilir tüm aynalar Kız susmaya devam etti mahcupça başını öne…Read more Sihirli Aynalar
O Koltukta Bir Başına
Ev gerçekten çok mu büyüktü yoksa benim çocuk bedenime mi o kadar büyük geliyordu o yaşlarda ayırt edemezdim. Şimdilerde geriye baktığımda üç oda bir salon ev büyük sayılsa da saray da değildi sonuçta. Yine de antreden salona açılan iki kanatlı kapının buzlu camlarının ardındaki güçlü aydınlık benim için yeterince ihtişamlı bir davetti. Tek kişilik üzeri…Read more O Koltukta Bir Başına
Denizkızı
Gülümseyerek karşıladı beni. Tedirginliğim belliydi her halimden. Acele etmedi belki de bu yüzden. Bir şey içmek ister misin diye sordu. Su dedim. Tebessümü biraz daha yayıldı yüzüne. Bira da var soğuk ya da sıcak kahve diyerek genişletti seçenekleri. Sırf vazgeçmiş olmamak için ilk tercihimden, su içmekte ısrar ettim. Özgüvenli göstermek istedim kendimi belki de bu…Read more Denizkızı
Ruhun Şenlik Hali.
Sonbaharın başında panayırı beklerdik dört gözle çocukluğumda. Köylü hasadını yapıp mahsulünü satınca büyük bir pazar kurulurdu dört gün boyunca. Pazar kısmı değil de senede bir kez gördüğümüz lunapark ilgimizi çekerdi bizim. Yaş biraz atıp ergenliğe ulaşınca halka tezgahları, langırt masaları, havalı tüfek atışları daha cazip hale gelirdi. Benim küçük dünyamın büyük şenliğinin esasında hiç de…Read more Ruhun Şenlik Hali.
Nedenler, nasıllar, niçinler…
Kimi uzaklara dalar kimi derinlere. Kimi uzaklardan gelsin diye bekler birini, kimi en derinde bulmayı ümit eder kendini. Kaybolmuşluğun değil keşfedilmemişliğin arayışıdır bu. Neticede yine bir arayış hali işte. Benliğinin ötesine geçebilme, kendinden öte kendine kavuşabilme arayışı. İçinde zamansız kanat çırpan kuşların yuvasını bulmak yahut da bir volkanın kalbindeki magmaya ulaşmak arzusu. Tüm arzular gibi…Read more Nedenler, nasıllar, niçinler…
Muabbir*
Bir vakit merak salmıştı rüya tabirlerine. Gazeteler de teşvik edercesine onun merakını kitapçıklar verirdi ek olarak kimi hafta sonları. Henüz internet çağı başlamadığından kuşe kağıda resimli bu rehberlerle heveslendi muabbir olmaya. Oysa daha görülmemiş bir rüyanın ardından koşacak kadar hayalperest birine düşlerini emanet etmek onu akıbeti meçhul bir yola göndermektir bir bakıma. Ne bilsin eller…Read more Muabbir*
Hat 44
Otobüs durağa yanaşırken bir hareketlilik oldu bekleyenler arasında. Çok kişi yoktu aslında son seferin yolunu gözleyen. Benle beraber üç dört kişi daha katıldı şehrin en uzun hattının geri dönüşü olmayan yolculuğuna. Gündüz olsa kapısında itiş kakış olacak uzun körüklü otobüsten içeri sırayla ve nezaketle adım attık birer birer. Kasım ayazında sıcağı görür görmez buğulanacağını bildiğim gözlüklerimi…Read more Hat 44
Sayıklamalar
Her zaman olmasa da zaman zaman konuşuyorum kendi kendime. Deli sayarlar mı beni bu halimle ? Delileri sayan bir kurum var mı acaba sorsam, beni de sayıyorlar mı diye ? Neye göre kaçar kaçar sayıyorlar açıklasalar da öğrensek biz de. Şiir yazmak değil ki derdim, gevezelik işte. Sorsan eşe dosta ketum derler bir de. Bilseler…Read more Sayıklamalar
yazimasam 