Karda kızakla kaymayalı 15 yıl olmuş, kardan adam yapmayalı 7 yıl. Allahtan hala kartopu oynuyorum. Oynamak değil aslında, sadece kartopu yapıp atıyorum. Ah nerde o eski günler diyecek değilim. Öyle yaşlandık artık türünden cümleler de dökülmeyecek dilimden. Sandığınız kadar büyümedim çünkü daha. Saklambaç oynuyorum içimdeki çocukla. Yalnız bu sefer iyi saklanmış olmalı ki bulamıyorum kendisini uzun zamandır.

Herkesin içinde bir çocuk yaşadığına inanırım ben, biz yaş alsak da bir türlü yaşlanmayan. Ondandır takma dişlerle bile çikolataya olan zaafımız. Bir kız tanımıştım vaktiyle, çocukluğundaki bebeklerini hala yatağının altında saklayan. Çok sık rastladığımız bir sahnedir, oğluna aldığı arabalarla oynayan babalar, mahalle arasında top oynayan çocukların topuna büyük futbolcu edasıyla ayak savuran koca koca adamlar. Ya siz hiç kendinizi televizyonda çizgi film izlerken yakalamadınız mı yaşınıza başınıza bakmaksızın.

Okumaya devam et →