Tüm duygular gibi Nefret de insan doğasının bir parçası. Düşünüyorum da nefret ediyorum diyebileceğim, pek az şey olsa da, bu sıfatı layık gördüğüm kimse yok. Hadi bir kişi var diyeyim de gizem katayım biraz yazıya tanıdık okuru düşünerek.

Kişiselleştirmeden, ama bireys
elleştirerek bakarsak duygulara, nefret de o gökkuşağının bir rengi sonuçta. Sevmek, kızmak, kıskanmak, nefret etmek, özlemek, üzülmek, sevinmek bir nefeste dilimden dökülenler.  Lakin tattığım ve tatmadığım, hatta varlığından bile haberdar olmadığım sayısı belirsiz hislerin her birine renk bulmak imkansız.

Okumaya devam et →