Arkamızda kapanan çelik kapının sesi. Öylece durduk bir süre kapının önünde. Doktorun söylediklerini düşünüyorduk ikimizde. Elini tutacak gibi oldum bir an, yumruklarımı sıktım. Bu son gelişimizdi doktora. İlk adımı ben attım dışarıya doğru, beni izledi gölge gibi.
Binanın önünden, taksi çağırmak için yöneldim kaldırıma. Bana aldırmadan meydandaki banklara doğru sürdürdü adımlarını. Bir banka oturdu, gözlerinde nemi görüyordum. Konuşacak olsa hıçkırıklarını da duyacaktım. Oturmadı, çöktü adeta, başı iki elinin arasında. Bende yanıbaşına. O yere, bense göğe baktım bir süre.
yazimasam 