Benim adım Diyojen. Çoğunuz bilmez adımı. Bilmeniz de çok umurumda sayılmaz aslında. Değil siz, kaç kuşak evvel atanız dahi doğmadan Sinop civarlarında gelmişim dünyaya. Babam zengin bir sarrafmış aslında lakin sürülmüşüz Atina’ya. Anam, babam bir de kölemiz Manes. Gerçi kaçtı çok geçmeden köle. Kovala getir onu dediler bana. “O ben olmadan yaşamayı göze alabiliyorsa ben niye beceremeyim” dedim. Biliyordum ki yeryüzündeki en iyi şey Hür olmaktı aslında. Varsıl başlayan ömrümde düşmüştüm zaten yoksulluğa, alışırdım sonunda yalnızlığa da. Sanmayın ki bu dert olur bana.

Okumaya devam et →