Devletlerin, sahip oldukları yasal güç kullanma hakkına dayanarak, ülke sınırları içinde yakaladıkları herkesten doğrudan ya da dolaylı olarak aldıkları haraç, vergiolarak bilinir. Devlet kendisinden beklenen hizmetlerin ötesinde, üzerine vazife olmayan bir yığın konuda yapacağı gereksiz ve pahalı harcamaları finanse edebilmek için ülke tebaası ve hasbel kader o ülkede bulunanların kazançlarına ortak olur. Özetle hepimiz yılın yarıdan çoğunu kendimiz için değil, nefesini her an  ensemizde hissettiğimiz Devlet için çalışırız. Tabii ki bize mahsus bir durum değil bu. Her devlet için aynı şekilde işlemekte bu çark. Ama kimi devletler ya gözleri daha tok olduğundan ya da üzerlerine vazife olmayan işlere bulaşmadıklarından daha az vergiyle yetiniyorlar.

Okumaya devam et →