Kimi uzaklara dalar kimi derinlere. Kimi uzaklardan gelsin diye bekler birini, kimi en derinde bulmayı ümit eder kendini.  Kaybolmuşluğun değil keşfedilmemişliğin arayışıdır bu. Neticede yine bir arayış hali işte. Benliğinin ötesine geçebilme, kendinden öte kendine kavuşabilme arayışı. İçinde zamansız kanat çırpan kuşların yuvasını bulmak yahut da bir volkanın kalbindeki magmaya ulaşmak arzusu. Tüm arzular gibi baştan çıkarıcı ve isyankar.  Ya zafer bekler her asiyi ya da ölüm. Baş eğip kendinden vazgeçmedikçe ortası yok çıkılan seferin. Tıpkı sonu olmadığı gibi. Çünkü ne ufka ulaşmak mümkün ne de arzın merkezindeki sonsuz yangına.  Öyleyse neden bu nafile gayret ?

Okumaya devam et →