ÖZLEMEK (1)

Çok büyük değildi valizi.  Uçakta kabin bagajı dedikleri ebatta. Hazırlaması da taşıması da kolay olanlardan. Sahip olduğu herşey o valize sığdıktan sonra fazlasına ihtiyacı da yoktu zaten. Taşıyabileceği yük de bundan fazlası olmadı hiçbir zaman. On sekizinde ayrıldığında evinden yine bu kadardı tüm eşyası. Sahip olmak istediği bir şey olmadığı gibi kalıp kök salmak istediği…Read more ÖZLEMEK (1)

Özleyemeyişim…

Arabadan dışarı adımımı atar atmaz karşımda gördüm onu. Bir hamle ile sımsıkı sarıldı bana. Kokumu çekiyordu içine saçlarımı okşarken. Öperken beni yanakları yanaklarıma değdikçe ıslaklığını hissediyordum gözyaşlarının. Tek kelime etmeden özlediğini haykırıyordu bana. Oysa ben utanıyordum o an kendimden, özleyememişliğimden.  Avuçlarının içine yerleştirdiğinde yüzümü benimde gözümlerinden birkaç damla yaş süzüldü. İçim acıyordu, yitirdiğim duygulara ağıttı…Read more Özleyemeyişim…