Çıkılan tüm yolculuklar zamanın ilerisine götürmüyor insanı. Bazen onlarca kilometre yol yapıp on yıllar öncesine ulaşabilmek mümkün. Çocukluğumuzun geçtiği sokaklar, okuduğumuz okullar, oyun oynadığımız parklar zaman tünelinin koridorları gibi bekliyor bizi. Uzağına savrulduğumuz sayısız mekan bir bayram ziyaretiyle geçmişin kapısını aralıyor içeri süzülmemiz için. Sadece şahit olduklarımıza değil, şahidi olmadığımız yaşanmışlıkların izlerine, bir binanın duvarında,…Read more Rüştiye Sokağı
Taraklı
Bir meydana kurban ettik parkımızı
Ağaca seslenerek der ki şair; Fakat eğer sen Bizimle beraber Kaydırak oynamasını bilseydin Seni daha çok severdim. Beton kaydıraklar vardı çocukken oyun oynadığımız parkta. Az ötelerinde at kestanesi ağacı, berisinde ıhlamur, aşağısında çam. Gelip ne kaydıraktan kaydılar bizimle, ne salıncağa bindiler yahut da tahterevalli de karşımıza oturmuşlukları yoktur bir kez olsun bile. Yine de, saklambaçlarımızda…Read more Bir meydana kurban ettik parkımızı