Rüştiye Sokağı

Rüştiye Sokak.JPG

Rüştiye Sokağı, Taraklı/Sakarya

Çıkılan tüm yolculuklar zamanın ilerisine götürmüyor insanı. Bazen onlarca kilometre yol yapıp on yıllar öncesine ulaşabilmek mümkün. Çocukluğumuzun geçtiği sokaklar, okuduğumuz okullar, oyun oynadığımız parklar zaman tünelinin koridorları gibi bekliyor bizi. Uzağına savrulduğumuz sayısız mekan bir bayram ziyaretiyle  geçmişin kapısını aralıyor içeri süzülmemiz için.  Sadece şahit olduklarımıza değil, şahidi olmadığımız yaşanmışlıkların izlerine, bir binanın duvarında, bir sokağın taşında  yahut bir ağacın gölgesinde tesadüf etmek mümkün. O anlarda derinlere saklanan anılar,  ayın etkisindeymiş gibi çekilen sulardan sıyrılıp yüreğinin kumsalına vuruyor insanın. Böyle bir romantizmin özlemiyle  gittiğim uzaklarda, kalp atışım kadar yakınımda olan izler arıyorum.

Okumaya devam et

Bir meydana kurban ettik parkımızı

Jpeg

Ağaca seslenerek der ki şair;

Fakat eğer sen
Bizimle beraber
Kaydırak oynamasını bilseydin
Seni daha çok severdim.

Beton kaydıraklar vardı çocukken oyun oynadığımız parkta.  Az ötelerinde at kestanesi ağacı, berisinde ıhlamur, aşağısında çam. Gelip ne kaydıraktan kaydılar bizimle, ne salıncağa bindiler yahut da tahterevalli de karşımıza oturmuşlukları  yoktur bir kez olsun bile. Yine de, saklambaçlarımızda yalnız bırakmadılar bizi, ya ebenin ağacı oldular ya da arkalarında bizi sakladılar. Okumaya devam et