Bu hafta, yine aynı yerde ve de aynı saatte buluştuk hevesle. Birkaç çay içti o, bense bir filtre kahve. Dününü anlattı bana, görüşemediğimiz önceki günüyle birlikte. Bense yine işten bahsettim ona, patrona diklenişimden, çayçıya gülüşüme. Vakit geçiyordu işte. Hem zaman dursun diye bir istek var mıydı ki içimizde ?
Kederli zamanlarımız küllenirken tanıştırmışlardı bizi. İki terkedilmiş iyi insan iyi gelir birbirine diye düşünmüşlerdi belki. Hakikatten, hiç bahsetmeden geçmişten pansuman yapmıştık yüreklerimizdeki yaralarımıza. Beynimizin kıvrımlarında kaybetmiştik, eski sevgiliden kalma anı diye kaydettiğimiz günleri. Gezdik, güldük, eğlendik her defasında. Ortak zevklerimizde soluklandık birlikte. Yoldaş olduk birbirimize. Ardımıza bakmamak üzere.
yazimasam 