Ev gerçekten çok mu büyüktü yoksa benim çocuk bedenime mi o kadar büyük geliyordu o yaşlarda ayırt edemezdim. Şimdilerde geriye baktığımda üç oda bir salon ev büyük sayılsa da saray da değildi sonuçta. Yine de antreden salona açılan iki kanatlı kapının buzlu camlarının ardındaki güçlü aydınlık benim için yeterince ihtişamlı bir davetti. Tek kişilik üzeri…Read more O Koltukta Bir Başına
Yalnızlık
Değerli Yalnızlığım
Alışık değilim sokakları bu kadar boş görmeye. Az evvel yanaşan ilk vapurdan inen bir avuç insandan biriyim ben de. Her seferinde daha adımımı atar atmaz iskeleden, ardımdaki kalabalıkla karışmadan, üzerime üzerime akan insan seli yok bu sabah. Uzaklara gitmeye de gerek yok kaçmak için herşeyden, gün daha yeni ağarmışken bir Pazar sabahı, kalabalık bildiği semtlerin…Read more Değerli Yalnızlığım
yazimasam 