Bitti gitti işte yaz. Ve öldü tüm ağustos böcekleri. Hiçbir kış çalmadılar karıncanın kapısını. La Fontaine’in yalanına inandık çocukluğumuzdan beri bilemeden çektikleri çileyi. Dile kolay 17 (13) yıl toprak altında geçen bir ömrün ardından dört haftalık bir saadetle veda edilen hayatlarında tembel dedik onlara.  

Gün yüzü görmeden geçse sizin de yıllarınız, ışığa kavuştuğunuz yaz ortasında düşünür müsünüz varlığından bihaber olduğunuz kara kışı. Ne ekmek umurunuzda olur zannımca ne ayaz gecelerin korkusu. Cenneti görmüş gibi tadına varmak istemez misiniz yoksunluğunu çektiğiniz onca şeyin.

İşte o tembel bildiğimiz neşeli ağustos böceği, bizim kıymetini heder ettiğimiz yeryüzüne çıktığında  bir eş arar önce kendine.  Yalnız ve karanlık senelerin acısını unutup, ne kadar kaldığını bilmediği zamanı için tadını çıkarır güneşli günlerinin. Biz ıskalarken anı o hakkını  verir her nefes alışının. Hepi topu dört haftaya sığacaksa yaşamı ve hiç bilmiyorsa karı, kışı, yağmuru güneşte saz çalsa kim ayıplayabilir ki onu ? Ama insan ders alacak ya sahte öykülerden, ağustos böceği kadar habersiz olsa da kalan günlerinden ıskalar hep yaşadığı anın tadını. Belki sürgün olduğu için Ademin nesli bu dünyada çile olarak gördü geçen günlerini. Oysa toprak altındaki sürgit yılların ardından Ağustos böcekleri dünyayı bizden çok hakketti. Müphem cennete kurban etmeksizin şükrünü sundu neşesiyle aleme ve alemi kendine bahşedene. Cümle ibadetten makbuldü belki böylesi. Çünkü kıymetini bilip layığınca yaşamadıkça şükür ne kadar sahici olabilirdi ?

Bitti gitti işte yaz. Harcadık ömrümüzden bir mevsimi. Kimimiz ucuza verdik kimimiz ederine. Herşeyi biriktirir de insan karınca misali zamanı biriktiremez. Heybebimize atabildiğimiz anılardır sadece. Akıp giderken günler takvim yapraklarından dünden yarına değer katan yalnızca anılar. Anmak istediğimiz, andıkça tebessüm ettiğimiz günler kadar yaşamışızdır hayatı. Keşkeler gider hanesine yazar hayatın muhasebe defterinde iyikiler gelir hanesine. Güneş son kez battığında bizim için gelirimiz giderimizden fazlaysa o hesapta zengin göçmüşüzdür bu hayattan.

Masallar herzaman doğruyu söylemez insana. Karıncalara saygım hep var ama ağustos böcekleri asıl kahramanın bundan sonra.