- Salmayın şu çocuklarınızı sokağa. - Neden öyle diyorsun ? Oynuyor işte çocuklar. - Sapık dolu heryer. Sapıklara öfkelenmek korumuyor çocukları, anne babalarına kızıyorum ben artık. - Eve hapsedip, çocukluklarından mı mahrum bıraksınlar onları ? - Bir sapığın kurbanı olup hayatlarının kalanlarından mahrum olmalarından iyidir. - Görmüyor musun şu çocukları nasıl gülüyorlar. Korkuyla dört duvar…Read more Çocuklar Terk Ederken Parkları.
İlliberalizm üzerinden Türkiye’de Seçimleri Düşünmek – Demokrasi Üzerine Yazılar 2-
Tarihin her döneminde politik akımlar belirli dönemlerde farklı ülkeler üzerinde etkili olmuştur. Günümüzde bu etkileşim, iletişim ağınının hızı ve gelişmişliği nedeniyle daha hızlı ve kolay olmaktadır. Geçtiğimiz ay gerçekleştirdiğimiz seçim değerlendirilirken Türkiye'nin dünya dışında bir yer olmadığı unutulmamalıdır. Aşağıda alıntıladığım yazı Foreign Affairs dergisinin Mayıs-Haziran 2018 sayısında "Doğu Avrupanın İlliberal Devrimi" adıyla Ivan Krastev imzalı…Read more İlliberalizm üzerinden Türkiye’de Seçimleri Düşünmek – Demokrasi Üzerine Yazılar 2-
Rüştiye Sokağı
Çıkılan tüm yolculuklar zamanın ilerisine götürmüyor insanı. Bazen onlarca kilometre yol yapıp on yıllar öncesine ulaşabilmek mümkün. Çocukluğumuzun geçtiği sokaklar, okuduğumuz okullar, oyun oynadığımız parklar zaman tünelinin koridorları gibi bekliyor bizi. Uzağına savrulduğumuz sayısız mekan bir bayram ziyaretiyle geçmişin kapısını aralıyor içeri süzülmemiz için. Sadece şahit olduklarımıza değil, şahidi olmadığımız yaşanmışlıkların izlerine, bir binanın duvarında,…Read more Rüştiye Sokağı
Demokrasi Kutsal Değildir. (Demokrasi Üzerine Yazılar -1-)
Tıkanan demokrasinin kendi içinde çözüm üretme yetisinin sınırlı olması dolayısıyla alternatifin çemberin dışında aranması gerektiğini düşünüyorum.
Kartpostal yazma sanatı
Gurbete hayatımda ilk kez liseyi okumak için çıktım. İlk kez baba ocağı dışında yemek yediğim, ana kucağından uzakta uyuduğum yaşlar. Mahzun da olsam bir yanım hep hayta. Zaten bu haytalığımdan ötürü yazdırmış babam beni bu okula. Liseden ötesine kafası basmaz bunun, bari bir meslek öğrensin diye puanım yetmese de tanıdık sokup araya Endüstri Meslek Lisesine…Read more Kartpostal yazma sanatı
Ölü Canlar, Diri Canlar, Erdemli İnsanlar.
“Bana nedenini soruyorsunuz; işte nedeni: Sizden can satın almak istiyorum….” dedi ve sonra tereddütlü bir tavırla sustu. Manilof: “Fakat izninizle sorayım… Siz köylü satın alacaksınız. Ama arazili mi yoksa arazisiz mi ? dedi. Çiçikof: “Benim istediğim canlar değil… Ben.. Ölmüşleri istiyorum…” yanıtını verdi “Nasıl ? Afedersiniz… Kulağım biraz ağır işitir… Garip bir söz işitir gibi oldum…”…Read more Ölü Canlar, Diri Canlar, Erdemli İnsanlar.
Fanatiğim Bende Sonuçta
Ben kendimi fanatik bilirdim. Oysa ne kadar da naifmiş benim sevişlerim. İnönü’de yeni açıkta ilk suyu yediğimde alnımın çatısına, “atmayın lan sahaya” diye bağırıyordum. “Lan” dememe kızdılar sanmıştım ilk anda, oysa öfke kelimelerime değilmiş yanılmışım. Esasında ne ben onları anladım ne de onlar benim “sonucun değil, Beşiktaş’ın sevdalısıyım” deyişimi. Yine de isyankar tezahuratlarda buluştuk her…Read more Fanatiğim Bende Sonuçta
Zamanın Tek Hakimi
Bu sabah dükkana gelen bir yabancı, saati sordu bana. İki diye yanıtladım onu. Sinirlendi, dalga geçtiğimi sandı. Oysa her zamanki gibi dükkanı açtığımda, tüm saatleri dokuza ayarlamıştım yine. Beş saat geçmiş diye düşünüp yemek molası verdim hatta. Yemekten sonra, ağırlık çöktü üzerime, indirdim kepenkleri. Saatleri de altıya kurdum. Gün hala aydınlıktı ama kapadım yine de perdeleri,…Read more Zamanın Tek Hakimi
Kötülük Şarkıları
- Kalk hadi, uyan. - Rahat bırak beni kalkmayacağım bu sabah. - Saçmalama çok işimiz var. - İşimiz falan yok bizim. Dünyayı kirletiyoruz uyandığımız her günle. - Paşam yine depresyonda anlaşılan. - Depresyonda falan değilim. En son ne zaman uyandın dününden daha güzel bir yarına ? - ?? - Bende bilmiyorum. Düne dair özlemimiz hep bundan işte. Yarına dair umutlarını, hayallerini bir…Read more Kötülük Şarkıları
Yürüyorduk. Aşıktık; hatırlıyorduk.
Bu hafta, yine aynı yerde ve de aynı saatte buluştuk hevesle. Birkaç çay içti o, bense bir filtre kahve. Dününü anlattı bana, görüşemediğimiz önceki günüyle birlikte. Bense yine işten bahsettim ona, patrona diklenişimden, çayçıya gülüşüme. Vakit geçiyordu işte. Hem zaman dursun diye bir istek var mıydı ki içimizde ? Kederli zamanlarımız küllenirken tanıştırmışlardı bizi. İki…Read more Yürüyorduk. Aşıktık; hatırlıyorduk.
yazimasam 