Şiir, pürüzsüz, yumuşak bir el gibi ruhunu okşar insanın. Müziğin esintisiyle açmışken hayallerimin yelkenlerini hiç tanımadığım bir şairin dizelerine rastladım. İlk kez Türkçe dışındaki bir şiir beni bu kadar etkiledi. Önce sadece paylaşmak istedim, sonra haddimi aşıp Türkçe'ye çevirmeye çalıştım. Şair Arthur Gorges ve Tanrı affetsin beni. Naçizane tavsiyemdir, mısraları okurken Eventia Reboutsika 'ın "We will…Read more Kendisisin Güneşin…
İrem’in Sırrı
Alimdi Şeddad, devrinin en büyük kütüphanesi onundu. Sırrını çözmek için dünyanın, her taraftan bilgeleri toplardı şehrinde. Zalimdi Şeddad, gülmezdi yüzü. Affetmezdi hataları, akılsızlıkları. İnanmazdı duygulara, insan şaşarsa akıl yolundan bedelini ödemeli derdi her zaman. Mağrurdu Şeddad, eğmezdi başını kimseye, sorgulatmazdı kudretini. Gücüne boyun eğmeyeni ezer geçerdi ordularıyla. Yüce hükümdarıyken kavminin, gönlünü hoş tutmak için hediyeler…Read more İrem’in Sırrı
Gitmeleri Düşünüyorum
Gitmeleri düşünüyordum uçağımı beklerken. Gitmek kolay da, dönmemek sanırım marifet diye geçti içimden. Farkındaydım, çoktan geldi gitmenin zamanı. Yaşadığım da işte bu gidememenin ızdırabı. Hala son bir sigaranın, son bir kadehin, son bir selamın, son bir bahanenin hesabındayım. İnkar etsem de varlığını, umut bir köşede gözlerini dikmiş üzerime. Varlığını hissetmek dahi engel oluyor bilinmeze doğru…Read more Gitmeleri Düşünüyorum
Özleyemeyişim…
Arabadan dışarı adımımı atar atmaz karşımda gördüm onu. Bir hamle ile sımsıkı sarıldı bana. Kokumu çekiyordu içine saçlarımı okşarken. Öperken beni yanakları yanaklarıma değdikçe ıslaklığını hissediyordum gözyaşlarının. Tek kelime etmeden özlediğini haykırıyordu bana. Oysa ben utanıyordum o an kendimden, özleyememişliğimden. Avuçlarının içine yerleştirdiğinde yüzümü benimde gözümlerinden birkaç damla yaş süzüldü. İçim acıyordu, yitirdiğim duygulara ağıttı…Read more Özleyemeyişim…
Ben Diyojen
Benim adım Diyojen. Çoğunuz bilmez adımı. Bilmeniz de çok umurumda sayılmaz aslında. Değil siz, kaç kuşak evvel atanız dahi doğmadan Sinop civarlarında gelmişim dünyaya. Babam zengin bir sarrafmış aslında lakin sürülmüşüz Atina’ya. Anam, babam bir de kölemiz Manes. Gerçi kaçtı çok geçmeden köle. Kovala getir onu dediler bana. “O ben olmadan yaşamayı göze alabiliyorsa ben niye…Read more Ben Diyojen
Hayallerden Hikayelere …
Büyükannem hikayeler anlatırdı bana küçükken. Çok bilinen masallar değildi dilinden dökülenler. İlla ki bir köşesinden değmiş olduğu yaşanmışlıkların edebiyatını paylaşırdı benimle. Büyülenmiş gibi dinlerken onu, özenle seçtiği sözcüklere arasına salıncak kurar, hayalle gerçek arasında sallanırdım aheste aheste. Kapanırken göz kapaklarım, düşler alemine doğru açılırdı yolum. Gündüz uykularını geride bıraktığım çocuk yaşlarımda, gündüz düşleri ile tanıştım…Read more Hayallerden Hikayelere …
Küreselleşmeye Gidiş; Beşiktaş, Nasıl Türk Chelsea’si Olmayı Hedefliyor ?
Beş yıl önce İstanbul’un üç büyüğü - Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş - iki büyük haline gelecekmiş gibi görünüyordu. Beşiktaş 250 milyon £ borç, 142 adet dava ve Avrupa kupalarına katılımının askıya alınması ile mücadele ediyordu. Fikret Orman, 2012'de Beşiktaş'ın başkan seçilmesinin ardından "Başkası bu kulübü yönetmek istemedi, çöküşün eşiğindeydik" dedi ve muhtemelen haklıydı. Fakat beş…Read more Küreselleşmeye Gidiş; Beşiktaş, Nasıl Türk Chelsea’si Olmayı Hedefliyor ?
Sesim mi Sessizliğim midir Zırhım ?
Sadece bir merhaba demiştim oysa. Onunsa anlatacak ne çok şeyi varmış. Ama benim dinlemeye mecalim yok ki. Kaç kez niyetlendim “yeter sus” demeye, vazgeçtim sonra. Öyle heyecanlıydı ki anlatırken kıyamadım galiba. Farkındaydı boşboğazlığının, özür diliyordu sürekli ama susmuyordu, susamıyordu bir türlü. Bende duymuyordum onu artık, boş boş yüzüne bakıp anlamaya çalışıyordum bu halinin esbab-ı mucibesini.…Read more Sesim mi Sessizliğim midir Zırhım ?
Kağıttan Uçak
Beyaz bir kağıt duruyor önümde, mavi mürekkepli dolmakalem ise elimde. Tek satır yazmadan çeviriyorum kalemi sürekli parmaklarımın arasında. Aklımdaki binbir düşün ce bir cümle olmayı beceremiyor. Kelimeler doğru sırayı bulup artarda dizilemiyor. Ve ben o sözcük katarlarına binip gidemiyorum. Giderken ne yazar insan, veda mektubu mu ? Ama benim öyle mektup yazasım yok şimdi.…Read more Kağıttan Uçak
Masalla başladı hayat.
Bir masalla başladı hayat çoğumuz için. Konuşmayı öğrenmeden daha dinlediğimiz masallarla tanıştık hayatla. Uykudan önce bazen ninni tınısında, bazen nasihat tadında sızdı kulaklarımızdan zihnimize. Anlamıyorduk başlarda ama kesiliyordu ağlamalarımız, gözlerimiz anlatının gözlerindeyken dalıyorduk rüyalara Az biraz büyünce bana bir masal anlat baba dedi kimimiz, kimimizse birşey demeden gözlerinin içine baktı annemizin. Kim ne derse desin…Read more Masalla başladı hayat.
yazimasam 